Vanavond gingen wij Jan en ikzelf, de wethouder en de 'groene priester', om 21.00 uur de Indische Buurt in. Jan wilde mij 'zijn' Indische Buurt laten zien. De buurt waar hij werkt, woont en zijn kinderen wil laten opgroeien. De buurt waar de overgrote meerderheid van de bevolking bestaat uit hardwerkend en vredelievende mensen. Tevens de buurt met vele maatschappelijk vraagstukken van drugsoverlast tot hoge verhuizingscijfers via lage opleiding en inkomens. Wij gingen hop, hop, met grote stappen de Indische Buurt in. Van Zeeburcht waar wij wonen op de Zeeburgerdijk naar de Molukkerstraat via de Gorontalostraat en het Makassarplein. Het was betrekkelijk koud op het plein...
Enkele blanke jongens hangen rond bij de deur van een kroeg. Wij gaan hun voorbij en maken een halte iets verderop bij Zicht op Oost. De medewerkers van dit project komen in de avonduren in actie. Door de venster heen erkent een jongen Jan en zwaait naar ons. Hij komt de handen schudden. Iets te melden? Nee. Het is hier en nu rustig. Mijdt hij het plein na zijn werk of blijft hij hangen?. Hij gaat snel naar huis maar dat is omdat hij anders de laatste tram mist. Deze jongen opzichter voelt zich veilig op het Makassarplein. 'Het zit tussen de twee oren' zegt hij lachend. Ik ga zeker wel eens met de mensen van Zicht op Oost mee lopen! Jan en ik gaan verder naar het Javaplein heen. En passant blijkt in de Molukkerstraat-Noord dat de bezinningstegel van Virgil Schot weg is. Dit is geen werk van het stadsdeel weet Jan. Waarschijnlijk mensen uit Virgil Schot's leefkring die dit hebben gedaan omdat er nu wordt gewerkt aan de herprofilering van de Molukkerstraat. Op het Javaplein komen wij twee jongens van Zicht op Oost tegen die de ronde doen. Op groot afstand herkenbaar met hun rode jas. Uit hun walkietalkies klinkt de stem van de medewerker op het Makassarplein. 'Locatie? - Javaplein! - Jullie komen een bekende tegen'. Bedoeld wordt Jan. Lach.. Hoe gaat het? Vannacht hebben zij niks te melden. Het is wel anders in de zomer als het warm is en vele mensen op straat blijven rondhangen. Dag. Wij gaan verder de Javastraat in. Ik vertel Jan hoe ik bij het joggen in de avonduren vaak aangesproken word door vervelende types. Of is het een manifestatie van de Amsterdamse volkscultuur? Bij C1000 linksaf de Celebestraat in. Na een paar honderden meters weer links af de 2de Atjehstraat in waar buurtbewoners het initiatief hebben genomen voor een buurtbijeenkomst in november: 'Wat wil jij dat in je eigen straat of buurt verandert?'. Goed dat dit initiatief juist in deze straat, beroemd voor haar dichtgetimmerde panden, is ontstaan. Ik doe mee. Wij lopen op de stoep langs kroegen. De ene, armzalig uitziend, raam beschermd door een metaalhek, de andere ziet er netjes uit. Paradoxaal is er met de eerste niks aan de hand, met de andere wel: schietincidenten. Aangekomen aan de andere einde van de straat slaan wij rechts af de Sumatrastraat in richting de zuidelijke kwadranten. Insulindeweg oversteken... Sumatrastraat doorlopen naar het Obiplein. Weer op de hoek een dichtgetimmerde pand, een kroeg. Het ziet er niet uit die houten panelen. Geeft een vreemde gevoel weer. Kan het niet anders om iets te doen aan de uitstraling naar de buurtbewoners en passanten toe? Want eigenlijk het sluiten van deze kroeg resulteert in een sanering van de straat. Nu krijg je het gevoel dat er iets aan de hand is hier en nu. Wij zetten onze wandeling door op de ruime pleinen en rustige straten van de zuidelijke kwadranten van de Indische Buurt. Hier lijkt cameratoezicht en preventief fouilleren echt niet relevant. Wanneer zullen zij aan de orde zijn in die plekken van de Indische Buurt waar georganiseerde criminaliteit en toename wapenincidenten waargenomen worden? Van belang is, naast de cijfers, dat de burgers zelf betrokken worden bij de discussies en het veilig maken van hun eigen wijk... Bij preventief fouilleren heb je de vraag of je hele locaties moet afsluiten zoals het Javaplein of juist gericht het middel moet inzetten om malafide horecagelegenheden aan te pakken… Terug over de Insulindeweg heen naar het Noord-West kwadrant richting het Flevohuis. Plots op de hoogte van de Baweanstraat ruikt het naar verbrande plastic. Een verlate bewoner vertelt ons van een brand op de Kramatweg. Wij haasten ons er naar toe. Wat blijkt? Het gaat om een brandje in een OBS. Bewoners van omliggende panden kijken vanachter hun ramen. Geeft het voorval hun soms een gevoel van onveiligheid? Het brandweer is er al en het brandje is al netjes uitgeblust. Wij gaan naar huis via het Flevohuis. Vannacht was er niks bijzonders te melden in de Indische Buurt... of toch wel? Een leerzame wandeling en een goede gesprek tussen de 'groene priester' en de wethouder...
