Van 19.30 uur tot 22.00 uur duurde de inspraakavond. Ik vond het spannend. Niet door de aanwezighei van de camera's van Madison TV en TV-Noord-Holland. Niet door het degelijke panel bestaand uit Tjeerd Herrema, stadsdeelvoorzitter, Paul Bos, chef van politiebureau Baliestraat en een specialist van cameratoezicht... Nee... Maar door ...
... de kwaliteit van de bijdragen van bewoners. Bijdragen die geleverd werden onder strakke leiding van voorzitster Francis van Soest. Helaas hebben de woordvoerders veiligheid in de raad, behalve ik, het laten afweten. Francis van Soest vroeg of er raadsleden aanwezig waren. Wel: Mustapha Aemarouch (PvdA) en Uw raadslid. Pijnlijke stilte even in de zaal...
Hoeveel bewoners aanwezig vanavond? Ik heb circa 45-50 mensen geteld inclusief politici, ambtenaren en journalistiek (plus/minus 15). Ongeveer 30-35 buurtbewoners dus. Daarbinnen nog een aantal bekende sleutelfiguren. Nieuwe gezichten ongeveer 20 tot 25. Een kleurrijk publiek: vijftien senioren (50+); vijftien jonge volwassenen; Een behoorlijk aantal migranten vooral volwassenen. Geen migrantenvrouwen uit de eerste generatie. Wel een aantal jonge migrantenvrouwen. De bewoners kwamen uit: Lombokstraat, Makassarplein, Makassarstraat, Ceramplein, Tweede Atjhestraat, Menadostraat, Insulindeweg, Kramatweg, Javastraat, Balistraat, Timorplein.
Mij viel op dat jonge migrantenvrouwen makkelijk het woord namen om hun verhaal over de ervaren veiligheid te vertellen. Ook migrantenmannen namen veel het woord. Met verschillende verhalen. De ene - een Marokkaan - om de vrees te uiten dat cameratoezicht individuele rechten zou kunnen aantasten. De andere - een Portugees - om te vertellen over zijn nare ervaringen met jonge boefjes. Een meerderheid van de aanwezigen waren 'blanke' bewoners. Een jonge vrouw vertelde dat zij het getuigen is geweest van een 'koelbloedige moord op straat'; een vrouw van middelbare leeftijd over drugshandel in haar straat; een man, lid van een biljartclub, over vervelende jongeren die 's nachts rondzwerven in het Flevopark.
Uit de vele verhalen van de inspraakavond onthoud ik:
- de vrees van verplaatsingseffecten: bijvoorbeeld als cameratoezicht wordt gehouden op het Makassarplein zal de overlast zich niet verplaatsen naar de Menadostraat?
- de vrees dat individuele rechten (privacy) wordt aangetast.
- de vrees dat cameratoezicht ontwikkeld wordt ten nadeel van andere veiligheidsvormen vooral van vormen van menselijk toezicht...
-... en de wens om buurtbewoners te betrekken bij het veilig maken van hun eigen omgeving
Op alle geuite bezwaren, bedenkingen en bezwaren heeft stadsdeelvoorzitter Tjeerd Herrema zeer adequaat reageert: cameratoezicht in haar context geplaatst. D.w.z. cameratoezicht is niet HET middel. Het heeft voordelen (meer zien, terugkijken, preventie - weten dat je gezien wordt heeft een invloed op het gedrag van mensen, hulp efficiënt inzetten) maar ook nadelen (Afname aangiftebereidheid (minder aangiften en alertheid: "et wordt tocht wel gezien", onlekker gevoel om steeds bekeken te worden, te hoge verwachtingen (niet alle criminaliteit zal verdwijnen).) Kortom is cameratoezicht aanvullend op andere vormen van toezicht. En het staat of valt met de kwaliteit en de beschikbaarheid van de mankracht bij de politie. Als het na discussie met de buurt en goedkeuring in de raad door de Burgemeester van Amsterdam wordt ingevoerd, dan gaat hier wat ons betreft om een experiment die twee jaar na invoering geëvalueerd wordt op doelmatigheid en rechtmatigheid. En een vervolg krijgt of niet...
Draagvlak onder bewoners is belangrijk. Op voorstel van een jonge vrouw peilde de avondvoorzitster de meningen. Welke bewoners stemden in de invoering van cameratoezicht als proef voor een periode van twee jaar? Resultaat:
Stemde in: de hele zaal
Stemde niet in: 1 persoon
De kritische geluiden die wij bijvoorbeeld op de Indische Buurt Weblog hebben mogen lezen de laatste dagen waren vanavond niet vertegenwoordigd...
Vanavond was er wel draagvlak voor cameratoezicht. En veel input en vragen om mee te nemen bij de evaluatie en wellicht bijstelling van het DB-voorstel. Het gesprek met de buurt gaat door. Naar verwachting bespreken wij in december in de raadscommissie en de raadsvergadering het plan van aanpak van onze DB.
Astrid Kuiper ronde de avond af met een mooie oproep om op te staan voor de buurt: roep op z'n Amsterdamse ' Wat mot dat?' als iets klein of groot niet klopt in je straat. Zeg eens 'Ik pik het niet meer'. Doe mee met de buurtinitiatieven.
Een mooie afsluiting voor een inhoudelijke geslaagde inspraakavond.
